شنبه ۵ اسفند ۱۳۹۶,Feb 24 2018

 پیاده روها در خدمت عابران پیاده نیست
آرشیو

با شهدا

share
- +

کد مطلب : 1868

پیاده روها در خدمت عابران پیاده نیست

تاریخ انتشار : ۱۶ دي ۱۳۹۶
این روزها در این بی هویتی شلوغ به لحظه ای می رسی که دیگر تحمل ماندن و ایستادن را نداری و ترجیح می دهی، هر چه سریع تر خود را به مقصد برسانی. از همه آزاردهنده تر، وضعیت پیاده روهای سطح شهر حاجی آباد که تو را کلافه کرده است

به گزارش زرنوشت، مدتی است پدیده استفاده مغازه ها از پیاده رو ها به شکل قابل توجهی گسترش یافته است.
نه تنها جلوی مغازه بلکه یک سری از لوازم را در طرف دیگر پیاده رو در کنار جاده و خیابان می گذارند تا شاید راه حلی هم برای تسخیر گوشه ای از خیابان و جاده هم پیدا کنند.


در این شرایط اگر بخواهی در این عرض کوتاه معبر که برای عابرین پیاده تعبیه شده است عبور کنی باید حوصله به خرج داده و یا با استفاده از نیروی بدنی و قوه قهریه از بین جمعیت خود را خارج کنی.

 

در شهرسازی اولویت با تردد خودروها و موتورسیکلت ها بوده و عرض پیاده روها برای تردد آسان و ایمن عابران است؛ اگر چه در جوامع پیشرفته، پیاده روها جز اصلی شبکه معابر شهری و محلی برای استراحت، تفرج و پیاده روی شهروندان محسوب می شود اما متأسفانه  در کشور و به ویژه در شهرستانهای کوچکی مثل حاجی آباد این معابر به عنوان مکان هایی فراموش شده شهر تلقی می شوند

 

 

پیاده روها با از میان بردن ترافیک عبوری سواره در بخشی از شهر ایجاد می شوند اما به نظر می رسد که به حریم پیاده روها در شهر حاجی آباد تجاوز شده و در یک کلام ماهیت اصلی پیاده روها در شهر رفته رفته به فراموشی سپرده شده است.

 

معبر همانطور که از نامش پیداست به معنی محل عبور است و در اصطلاح به محلی اطلاق می‌ شود که از آن برای عبور و مرور استفاده می شود.


طبق ماده ۱۰۱ قانون شهرداری ها «معابر و خیابان های عمومی که در اثر تفکیک اراضی احداث می‌ شود متعلق به شهرداری است و شهرداری در قبال آن به هیچ عنوان وجهی به صاحب آن پرداخت نخواهد کرد». در جایی دیگر در تبصره ۶ ماده ۹۶ قانون شهرداری نیز «اراضی کوچه‌های عمومی و میدان‌ها و پیاده روها و خیابان‌ها و به طور کلی معابر و مسیر رودخانه‌ها و نهرها و مجاری فاضلاب شهرها و باغهای عمومی و گورستان‌های عمومی و درخت‌های معابر عمومی واقع در محدوده هر شهر که مورد استفاده عموم است ملک عمومی محسوب و در مالکیت شهرداری است».

 

 

حقیقت این است که شهرداری در زمینه رفع سد معبر توسط مغازه داران کوتاهی می کند و حتی اگر ماموران شهرداری به خاطر پیگیری های مداوم یک یا چند شهروند مجبور شوند مغازه داری را به رعایت قانون ملزم کنند، این رعایت قانون مدت زیادی طول نمی کشد و شخص مورد نظر پس از مدت کوتاهی دوباره قانون شکنی رایج شده خود را از سر می گیرد.
هر چند تصویب قانون هایی سختگیرانه تر و توجه به اعمال قانون توسط بخش های اجرایی اهمیت دارد و بسیار مهم است، اما گره اصلی در مسایل روانشناختی و عمومی جامعه نهفته است. یعنی برای اینکه اشخاص سد معبر نکنند، باید موضوع خودخواهی و خودمحوری در جامعه کاهش پیدا کند و افراد به سمت قانون مداری سوق یابند .شهرداری ضمن اینکه در زمینه اعمال قانون تلاش می کند، باید راه های فرهنگی و تبلیغی و تشویقی را نیز مد نظر داشته باشد

 

 

در همین رابطه، یکی از شهروندان ناراضی در ارتباط با سد معبر و بستن پیاده رو توسط برخی کسبه گفت:برخی از این مغازه داران هیچ ارزش و اعتباری برای حقوق شهروندی و شهروندان قائل نیستند و اگر تمهیداتی دراین باره اندیشیده نشود کل پیاده رو تصاحب خواهند کرد


خانم میانسالی در همین رابطه میگوید: چندین سال است که این وضعیت را در شهر مشاهده می کنیم و روز به روز این وضعیت در حال بدتر شدن و فراگیر تر شدن است،مردم هم به این وضعیت عادت کرده اند.

 

تجاوز به حقوق دیگران از روش های ناپسند و غیراخلاقی است که متاسفانه برخی نه تنها از انجام آن هیچ ابایی ندارند، بلکه همواره خود را صاحب حق و حقوق دانسته و در سایه نبود نظارت و برخورد قانونی , پا را از گلیمی که قانون برایشان گسترانیده فراتر گذاشته و به حریم شهروندان تجاوز می کنند.

 

سد معبر یکی از جلوه های خودمحوری است لذا باید خودمحوری در جامعه کاهش یابد و افراد به سمت قانون مداری سوق داده شوند تا بتوان با فرهنگ اجتماعی غنی تری در روند توسعه و بهبود بافت شهری گام برداشت.





نظرات بینندگان زرنوشت
عضویت در خبرنامه

قوانین :
زرنوشت" نظراتی را كه حاوی توهین است، منتشر نمی كند.
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید .

نظر بینندگان

نام

ایمیل شما
نظــر